Αποχαιρετισμός απερχόμενου Προέδρου Γ. Μουμουζιά 25/11/18
Αγαπητοί συναπόφοιτοι, για μένα σήμερα είναι μια σημαντική στιγμή. Μια σημαντική στιγμή, γιατί κλείνει ένας κύκλος, που άνοιξε πριν από 10 ακριβώς χρόνια. Τότε που, στην αίθουσα των Κρατικών Αρχείων του Κράτους, ξεκινούσα την έρευνά μου για την ιστορία του 2ου Γυμνασίου. Συνεχίστηκε με την έκδοση του βιβλίου «Το δικό μας 2οΓυμνάσιο Θεσσαλονίκης» και στη συνέχεια απέκτησε εσάς συνοδοιπόρους, με την ίδρυση του «Ικτίνου». Πέρασε ένας χρόνος μέχρι να καταφέρουμε να αποκτήσει ο Σύλλογος την απαραίτητη νομική υπόσταση, και στη συνέχεια ακολούθησε η εκλογή του 1ου ΔΣ, που είχε να βρεθεί αντιμέτωπο με μια πρόκληση: τον εορτασμό των 100 ετών από την ίδρυση του σχολείου.
Το 1ο ΔΣ κατάφερε να αντεπεξέλθει με επιτυχία στην αποστολή του. Διοργάνωσε, χωρίς το απαραίτητο οικονομικό υπόβαθρο και χωρίς τεχνογνωσία, εκδηλώσεις που θα τις ζήλευαν θεσμοί πολιτιστικοί και φορείς με πολυετή εμπειρία, με αποτέλεσμα να βάλει τον πήχη πολύ ψηλά και να αφήσει ένα δύσκολο χρέος στο επόμενο ΔΣ. Να βρει τον προσανατολισμό του, τώρα που δεν υπήρχε μπροστά εορτασμός εκατονταετηρίδας.
Το επόμενο ΔΣ, που είχα την τιμή να ηγηθώ, βρέθηκε αντιμέτωπο με αυτή τη δυσκολία, αλλά νομίζω ότι κατάφερε να τα βγάλει πέρα. Δόθηκε έμφαση στην αλληλεγγύη των μελών με τη δημιουργία επαγγελματικού καταλόγου και τράπεζας αίματος, μπήκε στόχος να αποκτήσει το θέατρο «Κώστας Βουτσάς» την εικόνα που του άξιζε και παράλληλα διατηρήθηκε ο πολιτιστικός προσανατολισμός του συλλόγου με τη δημιουργία αντίστοιχων εκδηλώσεων. Το έργο για μένα ήταν πολύ κουραστικό και δεν θα είχα καταφέρει να ανταποκριθώ αν δεν υπήρχε η υποστήριξη από τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ, τα οποία θα ήθελα να ευχαριστήσω και από τη θέση αυτή προσωπικά.
Κατ’ αρχάς τη Γενική Γραματέα Δόμνα Λεωτόν, που υπήρξε στυλοβάτης του Συμβουλίου, ανταποκρινόμενη με απόλυτη συνέπεια στην λεπτή και με πολλές απαιτήσεις αυτή θέση. Θα πρέπει να τονίσω ότι η κα Λεωτόν δεν απουσίασε ούτε μια φορά από τις συνεδριάσεις.
Τον Α΄ Α/πρόεδρο Ευάγγελο Δημητριάδη, ο οποίος όσες φορές χρειάστηκε ανταποκρίθηκε με απόλυτη επιτυχία στην αποστολή του, όπως εξάλλου και ό Β΄ Α/πρόεδρος του συλλόγου, Θανάσης Ρούλης. Τους ευχαριστώ αμφότερους.
Καταλυτική ήταν η παρουσία του Ταμία Γιάννη Μωραϊτίδη, ο οποίος με την εμπειρία του χειρίστηκε άψογα τον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των οικονομικών και επιτρέψτε μου να πω ότι θα ήταν ευτύχημα για τον Σύλλογο να διατηρήσει τη θέση αυτή και στο επόμενο ΔΣ.
Να ευχαριστήσω ακόμα τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα Ευθύμη Ευθυμιάδη, αλλά και τον έτερο νομικό του Συμβουλίου, τον Χρήστο Γρόλλιο, που όσες φορές χρειάστηκε μας έδωσαν τις πολύτιμες συμβουλές τους.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον αρχιτέκτονα Στάθη Βανδώρο, που με τις γνώσεις και την εμπειρία του είχε καταλυτική παρουσία τόσο στην ανακαίνιση του θεάτρου και στην τεχνική υποστήριξη του κτηρίου, γενικότερα, όσο και στις εκδηλώσεις του Συλλόγου.
Να ευχαριστήσω ακόμα τον έμπειρο και συνετό Νίκο Τσάκαλο, τον Βενιαμίν του συμβουλίου Χρήστο Καραπέτσα αλλά και τη Μίτση Μακρή, που κλήθηκε από τον πάγκο αλλά ήταν ζεστή και κατάφερε να ανταποκριθεί κι αυτή επάξια στον ρόλο της.
Αγαπητοί φίλοι, υπηρέτησα τον «Ικτίνο» από τη θέση του προσωρινού Προέδρου, από τη θέση του Γενικού Γραμματέα και από τη θέση του Προέδρου. Σας διαβεβαιώνω ότι έδωσα και την ψυχή μου για αυτόν τον Σύλλογο, ο οποίος θα είναι πάντα στην καρδιά μου. Όλα τα πράγματα, όμως, έχουν ένα τέλος. Λόγοι προσωπικοί δεν μου επιτρέπουν να συνεχίσω. Ο «Ικτίνος», όμως, πρέπει να συνεχίσει αλλά και να αποδείξει ότι είναι πάνω από πρόσωπα.. Γιατί τον «Ικτίνο» τον χρειάζεται το 2ο. Γιατί τον χρειαζόμαστε κι εμείς. Γιατί ο «Ικτίνος» είναι πάνω απ’ όλα οι μνήμες μας.
Σας ευχαριστώ και εύχομαι καλή συνέχεια και καλή δύναμη.
Γιώργος Μουμουζιάς